เคยได้ยินไหม ?
ที่ใครเคยบอกว่ารัก...เป็นดั่งรองเท้าคู่หนึ่ง
รองเท้าแตะส่วนมากขายตามร้านทั่วไป
เวลาเราไปเห็นก็ไม่เคยจะนึกสนใจ มีคนเสนอขายให้ราคาถูกๆ ก็ไม่เคยคิดจะซื้อ
แต่พอจำเป็นเข้าจริงๆ ก็ต้องไปซื้อมาแก้ขัดก่อนอยู่ดี
รองเท้าบางคู่ใหม่ๆ อาจรู้สึกสบาย
แต่ถ้าใส่นานๆไป อาจจะรู้สึกว่ารองเท้าคู่นี้ไม่เหมาะกับเรา
อยากจะถอดทิ้งเสียเหลือเกิน
รองเท้าบางคู่ลองใส่ที่ร้านแล้วรู้สึกแปลกๆ
อาจมีบ้างที่คับไป หรือหลวมไป
แต่ใครจะรู้ว่าบางทีพอใส่ไปซักพัก หนังอาจจะขยายพอดีกับเท้าของเรา
จนรู้สึกว่าดีเหลือเกินที่ตอนนั้นตัดสินใจเลือกคู่นี้
รองเท้าบางคู่ ดูภายนอกอาจตลก แต่รู้มั๊ยว่าบางทีเมื่อมันมาอยู่คู่กับเท้าของเรา
อาจจะทำให้ทั้งเท้าของเราและรองเท้าดูดีผิดหูผิดตาไป
ส่วนรองเท้าคู่ไหนที่เห็นคนอื่นใส่แล้วดูดี
ก็ไม่แน่เสมอไปว่ามาอยู่กับเราแล้วจะดีเหมือนอยู่กับคนอื่น ...
คนบางคนมีรองเท้ามากมายเกินความจำเป็น
เขาก็คงจะไม่รู้ว่าคู่ไหนเป็นคู่โปรด
ตราบเมื่อเค้าได้เสียรองเท้าคู่นั้นไป
ซึ่งมันก็อาจจะสายไปเสียแล้วที่จะทวงคืน....
รองเท้าตามโรงแรม
รองเท้าสาธารณะเหล่านั้นที่ได้ผ่านเท้าของผู้คนมามากมาย
บางคู่อาจยังใหม่ บางคู่อาจดูโทรม ส่วนบางคู่อาจจะนำพาโรคมาสู่ผู้ที่ใส่
แต่รองเท้าสาธารณะเหล่านี้ มีความเหมือนกันอยู่อย่างนึงคือ
ยากมากจนเรียกว่าแทบจะไม่มีเลย ที่จะมีคนมาขอซื้อเป็นเจ้าของ
นอกเสียจากซื้อไว้ดูเล่น ซึ่งก็จะไม่มีทางได้สัมผัสกับ ความรัก
ระหว่างเจ้าของกับรองเท้า
รองเท้าที่เหมาะกับเรา หาไม่ยาก และไม่ง่าย
แต่ถ้าเดินไปแล้วเจอคู่ที่ถูกใจ ให้รีบตัดสินใจซื้อ
ก่อนที่จะถูกคนอื่นมาชิงตัดหน้าไปก่อน
ซึ่งรองเท้าคู่นั้นอาจจะเป็นคู่เดียวในโลกที่เหมาะกับเรามากที่สุดก็ได้
ส่วนรองเท้าบางคู่ที่ไม่เหมาะกับเรา ใส่แล้วไม่รู้สึกสบาย
อย่าพยายามใส่ต่อไปอีกเลย
มีแต่จะทำให้เราทรมาน เพราะในที่สุดเราก็ต้องโยนมันทิ้งไปอยู่ดี
รองเท้าสมัยใหม่ ดูแล้วแปลกตา น่ารัก
แต่รองเท้าสมัยเก่าใส่แล้วก็ดูดีไปอีกแบบ
จะสมัยไหนก็ช่าง ขอให้ใส่แล้วสบายที่สุด
แล้วเมื่อเจอแล้วจงใส่มันอย่างถะนุถนอม จะได้อยู่กับเราไปนานเท่านาน
แต่ที่แน่ๆ
คุณจะไม่มีวันได้รู้ว่ารองเท้าคู่ไหนเหมาะกับคุณที่สุดต่อเมื่อคุณได้ลองใส่มันเท่านั้น
อย่าพยายามเดินเท้าเปล่าเลย
เพราะบนถนนมีสิ่งที่เป็นอันตรายต่อเท้าของคุณมากมาย
หารองเท้าซักคู่มาใส่ป้องกันก่อนดีกว่า
แม้ว่าคู่นั้นอาจจะยังไม่ใช่คู่ที่ดีที่สุดสำหรับคุณก็ตาม....
ตอนนี้รองเท้าของฉัน
ทั้งเก่า และ คับ
จนทำให้ฉันเจ็บจนน้ำตาไหลทุกครั้ง ที่ฉันพยายามใส่มัน
รองเท้าไม่ได้เล็กลง แต่ฉันโตขึ้นแล้วต่างหาก
ฉันอาจเคยพามันไปเหยียบดินโคลน ขยะสกปรกจนนับครั้งไม่ถ้วน
ด้วยตัวของฉันเอง
ฉันคงจะใส่รองเท้าคู่นี้ไม่ได้แล้ว ถ้าฉันลองอีกครั้ง มันต้องขาดแน่ๆ
แต่ฉันก็รักมันและดีใจที่ได้เก็บมันไว้
ทำความสะอาดให้มัน คอยดูแล รักษา
ทดแทนตอนที่ฉันใส่มันอย่างไม่เคยทะนุถนอม
ได้เห็นมันค่อยๆเก่าลงไป พร้อมกับการเติบโตขึ้นของฉัน
ได้มีความทรงจำดีดีเกิดขึ้น ทุกครั้งที่มองมัน
...รองเท้าของฉัน...
คิดถึงนะคะ